صله هامون... تحفه هامون .... هدیه هامون .... وقتی که پیش کش می کنیم.... وقتی کسی رو دوست داریم تو قلبمون نسبت بهش یک دنیا مهر و عشق داریم می خوایم که پیشمون باشه ماهم براش عزیز باشیم می خوایم بهش بگیم بیش از همه دوسش داریم هرچی بخواد و دوست داره واسش مهیّا می کنیم هرچی بهتر از همه ست ... با ارزش ترین چیزامون رو به پای اون که دوست داریم ما می ریزیم ... همراه اون هدیه هامون قلبمون یک جا ما پیشکش می کنیم
* * * حالا اینجا ...یک پدرمهربونه ...که همه اون رو می شناسیم اون نوری از جانب خداست همه وجودش خداییه! همون که مولامونه امام ما حجت معصوم خدا ! مهدی و مقتدای ماست ! مقصود او هدایته ، کلام اوالاهیه ! دلالتاش، محبتاش ،لطف و صفاش خداییه ! هر گز او دو ر نیست از ما در میون ماست لیک پوشیده ز چشم ماست او امام غایبه ! درکنار ماست اما نا شناس ! دست پرمهرش شب و روز وپیوسته ،همیشه بر سرهای ماست!
* * * قلب ما ها پر می زنه ،به سوی او مثل پرنده هایی که پر می کشن به آشیون! می خوایم بهش هدیه بدیم به او بگیم دوسش داریم ارزنده ترین چیزامون رو عزیز ترین تحفه ها ، گرانبها ترین صله ها ! هر چی که اون رو دوست داره قلبش رو دلشاد می کنه ! چی می تونه مثل یک عمل نیک مولا رو راضی بکنه
